www.huibschoots.nl - top 10 - Songs Internationaal

huibschoots.nl

Muziek

Benieuwd naar de volledige wordcloud?
Klik op het plaatje!

Muziek is heel erg belangrijk voor mij. Ik maak zelf muziek, maar ik luister ook heel graag naar muziek.... De tattoeage op mijn arm is een verwijzing naar mijn favoriete muziek: Marillion. Ik hou van heel veel verschillende soorten muziek. Er zijn maar weinig soorten muziek waar ik echt niet tegen kan. Maar house en alle daaraan gerelateerde sh*t is echt niet aan mij besteed. Nee, ik ben meer van de Rock, progresieve rock om precies te zijn! Bands als Marillion, Porcupine Tree, Gazpacho en Arena. Maar zeker ook hun "voorgangers" Genesis, Pink Floyd en Yes. Maar is er veel en veel meer!

Top10 albums

Misplaced Childhood - Marillion

In 3 verschillende top10's staan veel nummers. Mijn top10 albums bevat veel stevig werk. Uiteraard staat er iets van Marillion op één. Het concept album "Misplaced Childhood" is en blijft nog steeds het meesterwerk! Maar albums als "Brave" komen akelig dicht in de buurt. Heerlijk om naar te luisteren. Nadat Fish in 1988 de band verlaat, wordt de muziek anders. Hun eerste album met Steve Hogarth als zanger is van grote schoonheid. Hun tweede al erg commercieel. Gelukkig volgt daarna "Brave", hét bewijs dat ze nog steeds schitterende muziek kunnen maken.

Daarna volgen enkele redelijke albums. Maar "Radiation" in 1998 en "marillion.com" in 1999 doen mij besluiten mijn lidmaatschap van de fanclub op te zeggen. "Marbles" in 2004 zet Marillion opnieuw op de kaart voor mij en "Somewhere Else" is niet briljant, maar zeker de moeite waard!

Levelling the land - The Levellers

Muziek waar ik zelf instant vrolijk van word, zijn The Levellers. Hun album "Levelling The Land" is een meesterwerkje. Van het snelle "The Game" en "The riverflow" tot het gevoelige "Another Man's Cause". Maar ook het ritmische "The Road" met zijn schitterende viool en met de zin die je zo heerlijk kei hard mee kan schreeuwen: "The words that you heard when you were young will always stay! The one's that always stay make the world go away!". Maar ook " Carry me" , hun eerste single en "Dog Train" maken je dag tot een feest! Inmiddels heb ik al heel wat mensen aangestoken met het Levellers virus. Ben jij de volgende? Mocht je ze ergens live kunnen zien, GAAN! Heerlijk: Folk-pop-punk-rock met Celtische invloeden die je aan The Corrs of Enya doen denken....

THe Silent Force - Within Temptation

In mijn jeugd was ik grote fan van Iron Maiden. Heb er zelfs de bijnaam Nediam aan over gehouden. De grote afwezige in deze top10 is dan misschien ook Iron Maiden wel. Niet omdat hun muziek niet goed is, want dat is het zeer zeker wel. Maar wellicht omdat er geen album is dat briljant is. Iets in de metal-achtige sfeer dat zeer zeker wel briljant is, is "The Silent Force" van Within Temptation. Die ga ik in een duo show bewonderen op 16 augustus 2008 is Assen. En ik zie er nu al naar uit! The Silent Force is echt een geniaal album. Die kan ik 1000 keer achter elkaar luisteren. Vrijwel alle songs vind ik goed. Natuurlijk " Stand my Ground" waarvan ze op de radio helaas het intro iets te gematigd hebben. Maar zeker ook Jullian, Forsaken of zelfs het intro. Gewoon genieten geblazen. Helaas is Roos niet echt fan, maar gelukkig maak ik per jaar zo'n 30 tot 40.000 kilometers alleen in de auto. En met Within Temptation in de Cd-speler gaat het ook nog eens best hard.

Dark Side of the Moon - Pink Floyd

Vroeger kon ik thuis kiezen: klassiek of Pink Floyd. Dan maar die rare muziek van Floyd. Op mijn 12e ging ik mee naar de film. The Wall, die moest greniaal zijn volgens mijn vader. Dat hij dat was, zag ik toen nog niet, inmiddels weet ik beter. "Dark Side of the Moon" stond niet voor niets van maart 1973 14 jaar (!!) onafgebroken bovenaan in de platen top 100 in de VS. Pink Floyd is inmiddels uitgegroeid tot mijn een van mijn favoriete bands. Het oude of het nieuwe werk, met of zonder Roger Waters: eigenlijk maakt het allemaal niet zoveel uit. het is en blijft heerlijk om naar te luisteren. Echte hoogtepunten kan ik niet zo maar noemen. Maar "DSOTM", "WYWH" en "the Wall" zijn briljant, maar zeker ook de nieuwere albums "A Momentary Lapse Of Reason" en "The Divison Bell". Hun shows, die ik gezien heb in Rotterdam, Nijmegen, Belgie en later nogmaals in Rotterdam waren schitterend. De muziek is van zulke uitzonderlijke klasse dat je eiogenlijk net zo goed een CD op kan zetten, maar toch blijft het een genot om naar te kijken... Lang niets meer van gehoord.

Deadwing - Porcupine Tree

Een van mijn nieuwe liefdes is Steven Wilson. Hij is in deze top10 twee keer terug te vinden. Later met Blackfield, maar de eerste keer met zijn band Porcupine Tree en hun album "Deadwing". Ooit gedownload en op mijn iPod gezet... na één keer luisteren verkocht! Nog steeds gaat de CD regelmatig de speler in. De metal-achtige, rockgeluiden zijn van de eerste seconde tot de laatste schitterend! De sfeer is mysterieus en gitaren wisselen bass en piano af. Het blijft boeien, het is steeds verassend. "Arriving Somewhere But Not Here" is het beste nummer van de plaat. Het begin is misschien even doorbijten, maar daarna..... Bekijk voordat je de CD opzet de album hoes eens goed. De sfeer die de cover uitspreekt, komt terug in de muziek. Het viel me later pas op, maar de cover past naadloos bij de muziek! Zeker voor de fans van de stevigere muziek, is dit een aanrader. Ik kan in ieder geval niet wachten tot oktober dit jaar, dan staan ze in 013....

Appetite for Destruction - Guns 'N Roses

In 1987 pak het nummer "Welcome to the Jungle" me. Op mijn spijkerjack prijken platen van Iron Maiden en AC/DC. Maar Guns 'N' Roses mag er ook zijn. Wat een super plaat! "Appetite for Destruction" draai ik tijdens mijn VWO-periode in Nieuwegein helemaal grijs. Guns wordt een veel gespeelde band op feestjes. De donkere muziek en de gitaar van Slash spreken me aan. De mannen van Guns zijn onvoorspelbaar. De muziek denderd door als een trein (Nighttrain?). De grillige, rauwe schreeuwstem van Axl is bij vlagen geweldig. Ook dit is weer zo'n album dat je onbeperkt kan draaien zonder dat het echt gaat vervelen. Niet vergeten om minimaal de helft van de keren "Paradise City" en "Sweet Child o' Mine" over te slaan. Want dan gaat de plaat na 2x draaien al uit!

The Turn of a Freindly Card - Alan Parsons Project

De allereerste keer dat ik Alan Parsons' Old and Wise hoorde, wist ik dat ik deze muziek veel vaker zou gaan draaien. Al in mijn vroege middelbare school periode (toen er nog helemaal geen sprake was van Marillion of Pink Floyd) draaide ik al platen van Alan Parsons Project. Het album "The Turn Of A Friendly Card" en het gelijke namige nummer zijn schitterend. Het stemgeluid van Chris Rainbow (en ook Eric Woolfson) zijn prachtig. Deze melodieuze plaat is één van de beste die Alan Parsons ooit gemaakt heeft. Grappig dat veel mensen de verkorte uitvoering van "The Turn Of A Friendly Card" kennen maar vaak niet wetn van wie het nummer is. Maar eigenlijk niemand het ken hele album, zonde, heel erg zonde....

Blackfield - Blackfield

Nadat ik Porcupine Tree ontdekt had, ging ik op zoek naar ander werk van de heren. Want het valt me op dat prog rockers het vrijwel nooit laten bij hun eigen bandje en er altijd allerlei solo of andere projecten op na houden. Na enig speurwerk op internet (lees: wikipedia en DPRP) vond ik de CD "Blackfield" van Blackfield. Benieuwd op zoek gegaan naar een download op eMule. Maar dat is lastiger als gedacht. Gelukkig bood de platenzaak Plato in Utrecht (één van mijn favoriete plaatsen op aarde want daar hebben ze echt alles, althans dat wat ik dan weer goed vind). Blackfield dus: even luisteren en direct kopen! Wat een wereldplaat! Ergens las ik dat Aviv Geffen niet van lange nummers houdt en dat Steve Wilson zich dus in moest houden. Dat zou ook de reden zijn van de vele fadeouts op het album... De muziek is sfeervol, rustig en heerlijk als achtergrond bij een goed boek. Inmiddels ook Blackfield II in mijn collectie en deze is minimaal net zo goed! De DVD Blackfield in NY is ook briljant... kortom: Blackfield moet je gehoord hebben. In één woord: grandiaal! Het volgende project is no-man, ook een Steven Wilson show.

Metallica (black album) - Metallica

Uit de tijd dat Huib nog een matje had en met riemen rondliep met spikes. Het werk van Metallica sprak me wel aan. Sneller als Iron Maiden, harder als AC/DC en het nummer "One" (niet te verwarren met die plaat van U2) is geniaal. Ik herinner me een concert van de heren in Ahoy en Bea ging mee. Ik vroeg me al af waarom zij in godsnaam meeging, maar in de auto begreep ik waarom. Ze vond de nummers "Nothing Else Matters" en "The Unforgiven" wel goed. Toen de band inzette met "Master of Puppets" trok ze wit weg. De plaat is van voor naar achter goed en op sommige plekken eenvoudigweg briljant! Ook dit is weer zo'n plaat die ik keer-op-keer kan draaien zonder dat het gaat vervelen. Oké "Enter Sandman" sla ik regelmatig over, maar op de één of andere manier heb ik dat vaker met metalbands die "hits" hebben. Dat gaat snel vervelen bij mij. Met hoogtepunt als "Sad but true" en "Of Wolf and Man" is dit een juweeltje onder de metalplaten. Een must voor iedere hardrocker. Na dit album ging het mis met de heren... de muziek die ze tot op heden maakten, kan me niet bekoren. Ik hoop dat hun nieuwste album "Death Magnetic" dat ergens in de herfst van 2008 uit moet komen beter is...

Night - Gazpacho

Wat moet je van deze plaat zeggen, behalve dattie onwaarschijnlijk goed is? De Noorse heren van Gazpacho leerde ik kennen in het voorprogramma van Marillion. Ooit op een fanclub dag had ik zo Arena leren kennen en eerder ook Marathon leren kennen en dat was (want helaas is de beste Nederlands progband uit elkaar) erg goed. Dus altijd even opletten geblazen met voorprogramma's van Marillion. Violen assioseerde ik vroeger altijd met klassiek of coutry. Niet mijn ding dus! Maar na de Levellers ben ik de viool erg gaan waarderen. En Gazpacho haalt hem op dit album ook even uit de kast. Schitterend! "Massive Illusion" heet het laatste en beste nummer. Een bijna 14 minuten durende song waarin alles zit: een goede tekst ("You see, love is a playground Where the grasses grow low"), opbouw, gitaar, ritme, afwisseling en als slot die prachtige viool....

Top10 songs

De volgende 12 (!) nummers staan in mijn persoonlijke top 10

Gazpacho - Massive Illusion
Zie top 10 albums... bijna 14 minuten kippevel!

Supertramp - Hide in your shell
Eigenlijk was ik al heel lang fan van Supertramp, maar de schoonheid van dit nummer drong pas echt tot me door toen ik Roger Hodgson live zag op een progrock festival op Malta. Slecht begeleidt door zijn eigen piano spel... Wat een heerlijk nummer en wat een geweldige tekst!

Marillion - The Great Escape
Uiteraard een nummer van Marillion en van je favoiete band is het moeilijk kiezen. Dit nummer van het album Brave heeft eigenlijk alles wat in een prog song zou moeten zitten. Doen wat de hoes adviseerd: play it loud with the lights out!

Live - Overcome
Natuurlijk kennen we dit nummer als de song die 9/11 symboliseerd. Jammer eigenlijk want het is zo'n fantastisch nummer. En als ik aan 9/11 denk dan wordt ik daar niet direct vrolijk van. De pianomuziek gecombineerd met de rauwe stem van Ed Kowalczyk.

REM - Everybody Hurt
Ik heb gewoon een zwak voor sentimentele nummers :) REM is natuurlijk een band vangrote klasse en dit nummer kan ik 1000 keer achter elkaar horen zonder dat het gaat vervelen. Ook hier weer: piano (oke, het is eigenlijk een synthesyzer) en de rauwe stem van Michael Stipe. Schitterend!

Krezip - I would stay
Als Jacqueline begint dit nummer begint te zingen, word ik stil. Vanaf de eerste keer dat ik het hoorde tot de dag van vandaag: een fabuleus nummer!! En dan te bedenken dat Jacqueline Govaert dit nummer schreef toen ze 14 was!

Arena - Solomon
Als ik het begin van dit nummer hoor raak ik al helemaal in de stemming. Het beste dat Arena ooit gemaakt heeft en gelukkig spelen ze het nog regelmatig live. Van rustig en melodisch tot knetter harde gitaren. Heerlijke progrock die gelukkig ook bijna een 15 minuten voortduurd!

Beatles - Hide your love away
De muziek waarmee ik ben opgegroeid. Ook hier is het moeilijk kiezen want de heren hebben vrijwel alleen maar goede muziek gemaakt. Grappig dat een eenvoudig arragement als dit, zo'n schitterend nummer kan voortbrengen. De zang van John Lennon is prachtig.

Alan Parsons project - Old and wise
Misschien niet het allerbeste nummer dat ik ken, maar het staat al 25 jaar of langer in mijn persoonlijke top 10. De tekst is ronduit geweldig en ik riep altijd dat dit wel op mijn uitvaart gespeeld mag worden. "And someday in the mist of time, When they ask you if you knew me. Remember that you were a friend of mine"

The Levellers - Dogtrain
Ken je van die nummers waarvan je instant vrolijk wordt? Niet? Dan moet je de Levellers eens proberen! Dog Train is een van hun beste nummers. Wel de versie nemen die op de verzamelaar "One Way of Life- The Best of the Levellers" want daar zit veel meer koper in! Heerlijk nummer!

Evanescence - My immortal
Als ik dit nummer opzet krijg ik vrijwel altijd kippevel. De sfeer is mistig en de hoge stem van Amy Lee is prachtig. Bovendien is Amy Lee ook nog eens leuk om naar te kijken... de gotische rock van Evanescence is iets rustiger als dat van Within Temptation, maar zeker net zo goed. En zeker dit nummer is van grote schoonheid!

Pink Floyd - Wish you were here
Toen ik 16 was liep ik met Ed, mijn broer en nog wat vrienden door het dorp (in Uden) op vrijdagavond en zongen we dit uit volle borst. Ik ben opgegroeid met de muziek van Pink Floyd. In eerste instantie kon ik er niet zoveel mee, maar naarmate ik ouder werd, ging ik het steeds beter vinden. Wish You Where Here is een van de hoogtepunten uit het repertoire van de oude rockers. Dit nummer is kortweg perfect!

Top10 NL liedjes

Hier iets over de top10 van Nederlandtalige liedjes NL Song

Stil in mij - Van Dik Hout
November - Rowwen Heze
Brabant - Guus Meeuwis
Polle Eduard - Ik wil jou
Bloedend hart - De Dijk
Ren Lenny Ren - Acda & de Munnik
Voltooid Verleden Tijd - IOS (Is Ook Schitterend)
Speeltuin - Marco Borsato
René - Arthur Umbgrove
Tranen gelachen - Guus Meeuwis

Meer muziek...

Eleanor McEvoy
Eleanor McEvoy, waarschijnlijk voor velen onbekend maakte in 2004 het album "Early Hours" met daarop het nummer "You'll Hear Better Songs (Than This)". Rustig, sfeervol en met haar prachtige stem een abslolute aanrader. Iets wat er op lijkt en zeker net zo mooi: "Song Instead of a Kiss" van Allanah Miles (inderdaad die van Black Velvet, wat overigens ook een fanatastisch nummer is!).

Kino
Nee, niet deze russiche rockband. Maar (weer) een prog band, nu een soort side project van een paar briljante muzikanten: John Mitchell (Gitarist Arena en zanger), Pete Trewavas (basist Marillion), John Beck (toetsen It Bites) en Chris Maitland (drums Porcupine Tree). Wat een keiharde plaat lijkt te worden, blijkt een fantastisch gevarieerd album te zijn! Heerlijk om in de auto keihard te draaien.

Ricky Koole
Ricky Koole? Ja, Ricky Koole! Na een theatershow gezien te hebben van Leo Blokhuis en Ricky (Harmonium) was ik wel een beetje om... Natuurlijk kwam ik voor Leo Blokhuis, want wat kan die man vertellen. Heerlijk! En dan blijkt er een zangeres te staan die ik van naam kende, maar niet van haar werk. Heerlijke luisterliedjes! I live on a battlefield en Reasons to believe zijn mijn favorieten. Wat een stem heeft die vrouw! En dat jurkje... :)

Global Kryner
Wie nog nooit van deze muziek gehoord heeft, hoeft zich zeker niet te schamen. Alhoewel ze wel ooit meededen aan het songfestival, ookal kwamen ze niet verder dan de halve finale. Deze folk band speelt heel veel covers, maar dan wel op z'n global kryners! Als blaasmuzikant kan je dit zeker waarderen: hun bezetting bestaat uit een klarinet, een trombone (!), trompet, gitaar en accordeon. En natuurlijk een beeldschone zangeres. Heerlijke vrolijke muziek.

Prog Rock
Ik ben een liefhebber van progrock. Maar wat is dat precies? En welke bands bedoel ik dan??

Wikipedia zegt: Progressieve rock (Progressive rock, ook wel prog of prog-rock genoemd) is een vorm van rock georiënteerde kunstmuziek die opkwam in de jaren 60 en haar hoogtepunt bereikte in de jaren 70 en 80. Progressieve rock werd geboren vanuit de wens om geen rekening te willen houden met belemmeringen die gelden voor populaire muziek, zoals eenvoudige teksten, en korte nummers die op de radio worden uitgezonden.

Progrock kenmerkt zich door vaak lange composities, conceptalbums (een album over hetzelfde onderwerp, een album dat als het ware een verhaal vertelt), ingewikkelde teksten, gebruik van geluidseffecten en het visuele aspect tijdens live optredens.

De progrock begon ergens in de jaren '60 met "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" van de The Beatles en "Pet Sounds" van de Pet Shop Boys. Daarna volgenden bands als Genesis, Jethro Tull, King Crimson, Emerson, Lake & Palmer, Pink Floyd en Yes. Alhoewel Pink Floyd in die tijd eigen veel meer psychedelische of symfonische rockmuziek maakte. In de jaren '80 komt er een nieuwe groep bands op die dan onder de noemer Neo-prog vallen: Marillion, Pendragon en IQ. Later, in de jaren '90 ontstaat de retro prog met bands als: Porcupine Tree, The Flower Kings, Spock's Beard, Tool, Dream Theater en TransAtlantic.

Mijn favorietenlijstje is lang en vrijwel alle genoemde bands komen erin voor. De laatste tijd vind ik met name Porcurpine Tree, Gazpacho en Pendragon erg goed! Een lijst met prog bands is te vinden op wikipedia!

Ook lekker...

Niet direct mijn soort muziek, maar wel lekkere nummers:

Big Brovaz - Nu Flow
Tone Loce - Funcky Called Medina
Mory Kanté - Yeke Yeke
Osdorp Posse - Origineel Amsterdams
Mary J Blige - Family Affair

Huib's foute top 25

Muziek uit mijn jeugd

Ik ben opgegroeid met Robert Long, Boudewijn de Groot, Dimitri van Toren en Armand. Mijn ouders luisteren van alles, maar deze protestzangers zijn me het beste bij gebleven. Ook hebben ze me besmet met the Beatles. Niet heel erg toch? Ook leerde ik Pink Floyd kennen via mijn ouders. Ik herinner me de film The Wall die ik zag toen hij net uit was, ik was 11 ofzo ... ik snapte er geen hol van maar vond de muziek wel goed. Enigzins verward kwam ik thuis: waarom vond mijn vader zo'n vage film zo goed? Pas jaren later met enige uitleg van Ed begon ik het langzaam te snappen.

Ken je dat? Op zaterdagmiddag op een barkruk naast de casetterecorder de top40 opnemen? Mijn vader ineens: deze moet je ook opnemen, klik, ik boos, maar goed het stond erop: Queen met Body Language! Een nummer dat ik later erg ben gaan waarderen. Queen als band sowieso, heerlijke recht toe recht aan rock!

Eind lagere school, begin middelbare was het Doe Maar en Het Goede Doel tijdperk. Alles werd grijsgedraaid! Daarna kwammen UB40, Bruce Springsteen en Wham! In die tijd moest je kiezen (althans bij mij op school): Wham! of Prince... nu nog spijt dat ik voor Wham! heb gekozen. In onze vriendengroep werden bands als Dire Straits, Queen, Bee Gees, Bob Marley, Blues Brothers (had ik al gezegd dat ik de film slechts 200 keer gezien heb?) veel gedraaid. Eind middelbare school kwam de hard rock: Iron Maiden, AC/DC en Metallica. Headbangen op schoolfeesten en in de Zwaan (als Remco 1 hardrock plaat wilde draaien). In deze tijd ook veel bands als Bon Jovi en Whitesnake gedraaid.

Eind jaren tachtig leerde ik Marillion en toen die uit elkaar gingen Fish als soloartiest kennen. Eerst als lekkere muziek om bij te studeren, maar al snel werd ik een "die hard" fan (freak). Prog rock draai ik nog steeds het meeste, maar eigenlijk luister ik alles wel zo'n beetje.

Tijdens mijn studie draaide ik naast Bruce Springsteen, Marillion, Queen en diverse hardrock bands eigenlijk van alles: Talking heads, Level42, Toto, Eagles, Chicago, Nederlandstalig, Clannad en Enya, en veel meer...

Name Dropping

A Perfect Circle, ABBA, AC/DC, Acda & de Munnik, Alan Parsons, Alanis Morissette, Alannah Myles, Anouk, Arena, Beatles, Billy Joel, Blackfield, Bon Jovi, Boudewijn de Groot, Bruce Springsteen, Clannad, de Dijk, Dire Straits, Doe Maar, Eleanor McEvoy, Enya, Evanescence, Fish, Flower Kings, Foo Fighters, Gazpacho, Genesis, Global Kryner, Goede Doel, Guns 'n Roses, Guus Meeuwis, IOS, Ilse de Lange, IQ, Iron Maiden, Jan Smit, Jethro Tull, Krezip, Kino, Leaves' Eyes, Levellers, Live, Madness, Marco Borsato, Marathon, Marillion, Melissa Etheridge, Metallica, Mike Oldfield, Mostly Autumn, Muse, Nick & Simon, No Doubt, Pater Moeskroen, Pendragon, Pineapple Thief, Pink Floyd, Poema's, Police, Porcupine Tree, Queen, Rhapsody of Fire, Red Hot Chili Peppers, REM, Riverside, Robert Long, Roger Waters, Shadowland, Soundgarden, Simon & Garfunkel, Spock's Beard, Supertramp, Sybia, UB40, Van Dik Hout, Veldhuis & Kemper, Wishing Tree, Within Temptation.

Gewoon ... mooie platen

3 Doors Down - Here Without You
Acda en De Munnik - Ren Lenny Ren
Alanis Morissette - You Learn
Billy Joel - Pianoman
Coldplay - Clocks
Direct - She
Enya - Boadicea
Fools Garden - Lemon tree
Goo Goo Dolls - Iris
Is Ook Schitterend - Voltooid Verleden Tijd
James Blunt - Wisemen
James Morisson - You Give Me Something
John Mayer - Daughters
Levellers - Another mans cause
Limp Bizkit - Behind blue Eyes
Madness - Cardiac Arrest
Michael Andrews feat. Gary Jules - Mad World
Nirvana - The Man Who Sold The World
No Doubt - Dont Speak
OMD - Maid of Orleans
Peter Gabriel & Kate Bush - Don't Give Up
Queen - Body Language
Razorlight - America
Robin Beck - First Time
Simon and Garfunkel - The Sound of Silence
Simply Red - If you don't know me by now
Spandau Ballet - Through the barricades
Spin Doctors - Two Princes
The Corrs - Erin Shore
The Cure - A Forest
The Kooks - She moves in her own way
The Outfield - Your Love
Tom Jones - Delilah
Ultravox - Vienna
Van Dik Hout - Stil in mij
Volumia - Eeuwig Zou Te Kort Zijn

Songteksten

Niets Kan Mij Nog Stoppen
Tekst: Martin Buitenhuis
Muziek: Paul de Munnik

Ik heb mijn schulden betaald
Al mijn schepen verbrand
Ik heb de eindstreep gehaald
Waar de rest is gestrand
Ik heb mijn bakens verzet
Ik open de jacht
Ik heb m'n zinnen gezet
Op wat ik nooit heb gehad

Referein:
Pak nog een keer die glazen
Gooi ze nog eens vol
En we drinken tot diep in de nacht
Niets kan mij nog stoppen
Niets kan mij nog stoppen
Nu ik stil sta bij alles wat ik moest laten gaan
Zal niets mij nog stoppen

Ik ben de strijd niet ontlopen
Alle klappen gehad
Ik heb de waarheid genomen
Elke leugen ontkracht
Mijn verlangen gebundeld
Tot een licht in de nacht
Langs de wegen der liefde
Langs de weg van mijn hart

Referein

Misschien zal ik alles verspelen
Wat me lief is geweest
Maar ik stond te lang aan de kant
Ik ben te lang weggeweest
Deze kans moet ik nemen
Ik heb er lang op gewacht
Wordt het winnen of verliezen
aan het eind van de dag
Wordt het winnen of verliezen
aan het eind van de dag

Referein